ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΙΩΘΩ ΝΑ ΧΑΝΟΜΑΙ
ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ.ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΟ
ΑΟΡΑΤΟ ΕΚΕΙΝΟ ΣΥΜΠΑΝ ΠΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΕΙ
ΚΑΘΕ ΔΥΝΑΤΗ ΜΟΥ ΕΚΦΡΑΣΗ.
ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ Ο ΑΠΟΗΧΟΣ
ΤΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΜΟΥ ΔΙΑΚΥΜΑΝΣΕΩΝ
ΠΟΥ ΣΦΥΡΗΛΑΤΟΥΝ ΚΑΘΕ ΜΟΝΑΧΙΚΗ
ΣΤΙΓΜΗ ΜΟΥ.
ΑΡΝΟΥΜΕΝΗ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΩ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ
ΤΟΥ ΕΡΙΣΤΙΚΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΤΑΝGO
ΧΟΡΕΥΩ,ΑΦΥΔΑΤΩΜΕΝΗ,ΡΥΘΜΙΚΑ ΜΕΧΡΙ
ΕΥΛΑΒΗΚΑ ΝΑ ΑΡΧΙΣΩ ΝΑ ΕΡΠΟΜΑΙ
ΣΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΧΩΜΑ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου